> Komunikatua: EHGAM > MARKEL GANBOAREKIN ELKARTASUNA

• MARKEL GANBOAREKIN ELKARTASUNA
• EHGAM, 2009-10-14

Prentsa ohar honen bitartez, Markel Ganboak, Gaztehgam-eko kideak, bere etxeko buzoian mehatxu faxistak jaso izana gogorki salatu nahi du EHGAM-ek, Eskutitz horietan maritxu izatea modu despektiboan idazten zioten, bestelako irain eta mehatxuen artean.

Ez da lehenengo aldia gure erakundeko militanteon kontra aritzen direna. Talde faxistek gure kideak beldurtu, jipoitu edota mehatxatu egin dituzte lanean hasi ginen lehen momentutik. Gaurkoan sekulan amaitu ez den faxismo horren berpiztea da, eguneroko berri txarra bilakatzen ari da gaur salatatzen ari garena.

Kezkatuta gaude egoera zahar-berri honekin. Kezkatuta azken asteotan beraien gorroto guztiarekin aipatu gaituztelako euren komunikazio ezberdinetan, bai komunikatuetan eta, baita ere, astelehenean Iruñean burutu zuten baimendutako manifestazio horretan; ze, gezurra badirudi ere, faxistek askatasun osoz dihardute heterosexual zuri eta “espainol” ez garenon kontra, politikari, epaile eta poliziaren begionez.

33 urte daramatzagu kalean, lanean, askatasun sexualaren aldeko borrokan, eta horrela jarraituko dugu EHGAMeko militanteok, faxismoaren aurrean STOP seinale erraldoi bat eraikitzen, lesbofobia, homofobia eta transfobiarik gabeko gizarterantz.

Azkenik, gure besarkadarik haundiena Markelentzat. Bere lana eta borroka, bere gaztetasuna eta freskotasuna ezinbestekoa zaizkigu eguneroko lanean. Eraso guztien gainetik, zurekin dago EHGAM, eta gurekin batera milaka eta milaka herritar.

Muxu erraldoi bat eta aurrera!

FAXISMOAREN AURREAN 1000 KOLORE!!!

> Komunikatua: LAB > TRANSFOBIA DA GAIXOTZEN GAITUENA

• TRANSFOBIA DA GAIXOTZEN GAITUENA
• LAB, 2009-10-14

Askotan entzun eta esan ohi dugu euskal hiritar libreekin osatutako Euskal Herri libre batean bizi nahi dugula. Eta hala da, gure herria inoiz askatuta ez dala egongo bere biztanleak, denak, libre ez diren bitartean. Arrazoibide honi jarraituz honako galdera egiten diegu gure buruei: zein izan daitekeen zigorrik okerrena, askatasun ezarik krudelena, norberaren nortasun sexualarekin zer ikusirik ez duen gorputzaren preso izatearena
baino.

Egun, ofizialki transexualitatea nortasun sexuala zalantzan jartzen duen gaixotasuna kontsideratuta dago. Gaixotasun psikiatrikoa hain zuzen. Transexualitatearen patologizazioa, nortasun sexualaren gaixotasun gisa, kontrol eta normalizazio jazarpen larri-larria dela uste dugu.

Transexualitatea gaixotasuntzat hartzen duen sistemak nahastu egiten ditu araututa ez dauden nortasunak gurputz gaixotuekin. Hori gutxi balitz, psikiatrizazioak norbanakoaren nortasun sexuala sendagile psikiatrikoen menpean uzten du. Munduko hainbat zentrotan gauzatzen da tratamendua. Estatu espainiarrean, kasu, beharrezkoa da azterketa-psikiatrikoa egitea. Azterketa hori Genero Nortasun Unitateetan egiten da. Behaketak asteroko kontrola izaten du, eta, askotan, talde edota familia-terapia lotsakorrez lagunduta egiten da.

LAB klase sindikatua da, gizartean sustraitua eta gaur egungo egoera sozioekonomikoaren ondorioak pairatzen dituzten sektoreekin konprometitua: gazteriaren eta emakumeen eskubideen alde, prekarietatea eta gizarte bazterkeria borrokatuz, ekologia babestuz, arraza edo sexu orientazioengatiko diskriminazioaren aurka,... Azken aldarrikapena haintzat hartuz Transexualitatea Despatologizatzearen aldeko Nazioarteko Sareak bultzatzen duen kanpainarekin bat egiten dugu, aipatu kanpaina helburu batekin sortua dela: 2012. urtean, Osasunaren Mundu Erakundearen Gaixotasun Zerrendatik transexualitatea deskatalogatzea. Besteak beste ondoko hau eskatzen da:

- Nazioarteko diagnostikoen eskuliburuetatik GIN (genero identitatearen nahasketa)-a baztertzea.
- Dokumentu ofiziletatik sexuaren aipamenaren baztertzea.
- Intersexualak diren pertsonekiko tratamenduen desagertaratzea..
- Tratamendu hormonal eta kirurgiari sarbide aske bat egotea (tutoretze psikiatriko batetik at)
- Transfobiaren prebentzioa: transexual pertsonen laneratze eta heziketa prestakuntzarako politikak.

Horrexegatik guztiagatik Estatuetako naiz Erkidego eta Foru Gobernuen jarrerak salatu nahi ditugu, batzuek guztiz atzerakoiak besteak epelkerietan txapeldunak. Zer esanik ez Eliza Katolikoaren Jerarkiak gai hauen inguruan mantentzen duen aurkako gurutzada. Horrelako jarrerek transfobiari bidea eman baino besterik ez diote egiten. Eta transfobiak gaixotu eta hiltzen gaitu.

Lan munduan kokatuz, transexual pertsonek lana lortzeko duten zailtasuna salatu nahi dugu. Euskal Herrian ere horrelako adibideak baditugu, aurten Gasteizen bere lantokitik kaleratua izan zenarena alegia. Beraz marjinazioarekin eta diskriminazioarekin amaitzeko politika eraginkorrak exijitxen ditugu.

Urriaren 17an nazioarte mailan TRANS ETA INTERSEX BORROKARAKO EGUNA ospatuko da. Egun horretan, gure afiliazioari eta herritar guztiei, Euskal Herrian zehar antolatuta dauden ekintzetan parte hartzeko dei egiten diegu.

Bukatzeko aprobetxatu nahi dugu gure babesa eta elkartasun osoa adierazteko Andrea Muñiz Transexualidad-Euskadi taldeko lehendakariak aurrera daraman borrokarekin.

> Komunikatua: EHGAM > EHGAM ETA HOMOFOBIA, LESBOFOBIA ETA TRANSFOBIAREN AURKAKO MOZIOA DULANTZIN

• EHGAM ETA HOMOFOBIA, LESBOFOBIA ETA TRANSFOBIAREN AURKAKO MOZIOA DULANTZIN
• EHGAM, 2009-10-09

EHGAM-ek Dulantziko ezker abertzaleko zinegotzia zoriondu nahi du lesbofobia, transfobia eta homofobiaren kontrako mozioa aurkezteagatik. Gainera, udalbatzarrera eramatea ahalbidetu duten zinegotzi guztiak ere zoriondu nahi ditu.

Mozio honetan transexualen zein lesbianen kolektiboak kontuan izana nabarmendu nahi dugu. Kolektibo horiek dira gizarteak haien gorputz eta desioekiko duen fobia gehien jasaten dutenak.

Mozioa, gainera, transexualitatearen despatologizazioaren aldeko nazioarteko dinamikarekin aldi berean egin dute. “Trans despatologizazioaren aldeko Sarea”-ak dinamika hau egingo du eta Gasteizen, Donostian eta Bilbon EHGAM-ek antolatuta, beste talde batzuekin batera. Kanpaina honen barruan zenbait ekitaldi antolatzen ari dira. Horietako bat munduko hiri ezberdinetan urriaren 17an konzentrazio bat egitea da. Gasteizen Andra Mari Zuriaren plazan izango da arratsaldeko 18.00etan. Beraz, mozioa oso momentu egokian ageri da dugun herri, estatu, eta nazioarteko testuingurua kontuan hartuta.

Honekin batera, munduan diskriminazio larriak jasaten dituzten LGTB milioika petsonekiko elkartasuna dioen puntua nabarmendu nahi dugu. Mauritania, Saudi Arabia, Sudan, Iran, Yemen, Nigeria eta Somaliako zonalde batzuetan heriotza-zigorra dago. Beste 72 herrialdetan gartzela-zigorrak, latigazoak... jasaten dituzte. Heterosexuala ez dena eta araua jarraitzen ez duena egoera larrian dago. Hau da, gaur egun herrialde batzuetan, adibidez Vaticanon, homosexualitatearen despenalizazioaren aurka daude. Beste muturrean, Dulantzi eta Egiletako Udala dauzkagu. Hauek LGTB pertsonak bizitzeko eskubidea eta bakean bizitzearen alde daude.

Honetaz gain, testuan zehar egiten den LGTB kolektiboarekiko hurbiltzea aipatu nahi dugu, Udaleko eraikuntzan bertan heteronorman ez dauden pertsonak egoteko aukera ematen duelarik. Ohituta ez gauden jarrera berria da hau, armairu instituzionalatik ihes egiten baitu eta batzuk sinestu nahi duten baino askoz errealitate ohikoagoa agerian uzten duelako.

Hau guztia kontuan hartuta, EHGAM-ek kolektibo honetako zenbait pertsona udalbatzarrera joango direla jakinarazi nahi du hurbiletik jarraitu ahal izateko. Horrela, Dulantzi zein Egiletako hiritar guztiekin poza partekatuko dugu eta lesbofobia, tranfobia eta homofobiaz aske den eta askapen sexualerako irekia dagoen gizarte baterako bidea partekatu ahal izango dugu.

> Komunikatua: EHGAM > BENEDICTO XVI-EN ADIERAZOENEN AURREAN, PNV-REN JARRERA SALATZEN DU EHGAM-EK

• BENEDICTO XVI-EN ADIERAZPENEN AURREAN, PNV-REN JARRERA SALATZEN DU EHGAM-EK
• EHGAM, 2009-09-30

Prentsa-ohar honen bidez EHGAM-ek (Euskal Herriko Gay-les Askapenerako Mugimendua) PNV-ek diputatuen kongresuan IU eta ICV-ren ekimenaren aurrean izandako jarrera salatu nahi du. Ekimen honen bitartez, IU eta ICV-k Benedicto XVI-k, Afrikara joan zenean, egin zituen preserbatiboaren erabilpenaren kontrako adierazpenak gaitzesten dute.

Talde honen diputatuak, Aitor Esteban-ek, eliza katolikoaren burukide gorenaren adierazpenen inguruan iritzi bera izan ez arren, ekimenaren kontra bozkatzea erabaki dute moralaren eremuan elizak zer pentsatu behar duen ez dela kongresuaren zeregina uste dutelako.

Hala ere, nabarmentzekoa da, alderdi honek ez dituela adierazpen berdinak egiten kontrako zentzuan; hau da, talde antolatu honek, eliza katolikoa, gizartea eta klase politikoa, komunikabideen bitartez zein politikoki presioa egiten dienean askapen sexualaren kontra, abortuaren eskubidearen kontra, eta azken finean pertsona bakoitzak bere gorputzarekin egokia uste duena egiteko aske izatearen kontrako iritzia ematen duenean.

Gogoratzekoa da alderdi honek duen erlijio-ibilbidea eta hautatutako karguak erlijioekitaldietara joan ohi direla; beraz, hona hemen galdera, eliza da herriaren bizitza politikoan eragin behar duena? Elizari dagokio sexu-osasunaren edo gorputzen askatasunaren eskubidearen inguruan legislatzeak?

Gainera, alderdi honek Benedicto XVI-k giza eskubideen aldeko erabateko alegatua egin zuela azpimarratzen du. GIBaren errealiataea hain gogorra den herrialde baten, preserbatiboaren kontra aritzea giza eskubideen alegatua egitea da PNVrentzat?

Ez dugu onartuko PNV-ren jarrera (zein CiU eta PP-rena ere, kontra ere bozkatu baitzuten), baita PSOE-rena ere, ez baitzuen bozkatu. Gogorazten diegu holako jarrerak ez direla kide onak askapen sexualaren alde borrokatzen dugun erakundeokin batera egin nahi duten ustezko ibilbide honetan.

PNV eta PSOE-eko jaunak, badakigu PP aurrean dugula, baina, zuek non zaudete? Lesbiana, gay eta transexualen kolektiboarekin batera edo baztertzen eta diskriminatzen gaituzten kolektiboekin?

Alderdi hauek EHGAM eta sexu-askapenaren aldeko beste erakundeekin bilerak egiteko eskakizunak egin dituztela jakinarazi behar dugu, PSOE-ren kasuan Eusko Jaurlaritzan burutu ere egin dira, baina ez dugu ulertzen bilerak egiteko eskakizunen zergatia erderaz esaten den moduan "a dios rogando y con el mazo dando" daudenean.

> Komunikatua: EHGAM > ANDREA MUÑIZEKIKO ELKARTASUNA

• ANDREA MUÑIZEKIKO ELKARTASUNA
• EHGAM, 2009-09-23

Ohar honen bitartez EHGAMek (Euskal Herriko Gay-les-trans Askapenerako Mugimenduak) bere babesa eta elkartasun osoa adierazten du Andrea Muñiz Transexualidad-Euskadi taldeko lehendakariak aurrera daraman borrokarekin.

Halaber Eusko Jaurlaritzaren jarrera salatu nahi dugu, historikoki mantendu duena eta baita gaur egungo Jaurlaritzarena ere. Are gehiago gaur egungoa, kontuan izanik aurreko ekainetik bilerak izaten ari gerala, eta, besteak beste, transexualen aldarrikapenak lantzen ari garela.

Transexualen egoera hobetzeko hainbat eta hainbat hitzemateen ondoren, bazirudien Patxi Lopez buru duen Gobernuak, Gizarte Gaietako Gemma Zabaleta eta Osasun Saileko Rafael Bengoarekin batera, serio hartu zuela kontua. Bazirudien Gobernuak serio hartu zuela Gurutzetako Ospitalean dagoen genero-berresleipenerako Unitatea, eta transexualek Euskal Herrian ebakuntza egin ahal izango zutela. Baina engainatuak izan dira, benetan ez dauden itxaron-zerrenden bidez engainatu dituzte eta ez daukate ebakuntza egiteko inolako bermerik, ez eta bular ebakuntza bera egiteko ere.

Hau guztia, Gizarte Gaietako Sailburuak pertsona transexualekin konpromisoak hartuko dituela ozenki esaten duen bitartean. Baina gobernuan bat edo bestea egon, fartsa berak bere horretan dirau.

Alarma guztiak piztu dira: Andrearen jarrera ez da kapritxoa, ez da arreta dei soila, borrroka luzeen ondorioa baizik eta gobernu desberdinen konpromiso politikoak hutsean geratu izanaren ondorio. Bada garaia pertsona transexualek mediku, sikiatra eta politikoen aldetik jasaten duten egoera lazgarri honi bukaera emateko.

PASALO EITBko programaren jarrera ere salatu nahi dugu, non solaskideetako batek transexualen aldarrikapenak erridikulizatu zituen, mahaiko gainerakoek telebista publiko batean emandako jarrera transfobo horri aurre egin gabe. Telebista publiko batek begirune haundiena erakutsi beharko luke talde honekin, are gehiago azken albisteak agerian jartzen duen egoera lazgarria dela eta.

Transexualen kolektiboa sexu askatasunaren aldeko borrokan eredugarria izan da, asko ikasi dugu beraiekin eta erreferente izan dira askotan, gure sexualitatea, gure gorputzak, gure generoa kuestionatzen laguntzeko orduan. Horregatik aukera aprobetxatu hahi dugu Andreari eta bide batez, transexualen kolektibo guztiari elkartasuna adierazteko.

Bukatzeko, argi gera bedi Andrearen eta trans pertsona guztien borroka, EHGAMen borroka ere badela, eta gure borroka eta ahalegin guztia jarriko dugula Andreak eskatzen duena lor dezagun eta instituzioek kolektibo honi iseka gehiago ez egiteko. Horregatik Gobernu honetako kideei Andrearen aldarrikapenak onar ditzaten eskatzen diegu, abian jarri ditzaten epe motzenean eta transexualen kolektibo osoari eskeini.

GORA TRANSEXUALEN BORROKA!

> Manifestua: Ekainak 6 > GEURE GORPUTZA, GEURE ERABAKIA

• MANIFESTUA: GEURE GORPUTZA, GEURE ERABAKIA
• Ekainaren 6an. Abortatzeko eskuidearen aldeko manifesta-zioa. Bilbon
• Euskal Herrian, 2009ko Maiatza

• Aske eta doan abortatzeko eskubidea.
• Haurdunaldien Borondatezko Etenaldiak (HBE) osasun sare publikoan.
• Abortatzen duten emakumeentzat erabateko bermeak osasunari eta arlo juridikoari dagokionez. Baita interbentzioa egiten duten osasun langileentzat ere.
• Abortua eskubide gisa finkatzea.
• Antisorgailuen doako eskuragarritasun unibertsala emakume ororentzat, osasun baldintza egokietan.
• Hezkuntza sexuala eremu guztietan. Emakumeek beren amatasuna libreki eta borondatez erabaki dezaten, baita sexualitatea bizitzeko beren modua ere, gozagarria izan dadin eta ez inposaketen bidez ezarria.

Hauek dira eta izan dira, urte askoan, emakumeen sexu- eta ugalketa-eskubideen inguruan mugimendu feministak egindako aldarrikapenak.

Baina aldi berean, erreakzio kontserbadoreek -Eliza katolikoaren eta eskubiko indar politikoen eskutik- gure eremuaren jabe egin nahi duten garaiotan, beren eskubideak gauzatu nahi dituzten emakumeei amaigabeko oztopoak jartzen zaizkie, eta bereziki abortu eskubidea oztopatu eta zigortzen da.

Izan ere, abortatu ahal izateko balizko egoerek Kode Penalaren barnean jarraitzen dute. Hainbat oztopo eta mugen bidez, emakumeok epaileen, tribunalen edota medikuen aurrera eramaten gaituzte; azkenean, beraiek dira emakumeen gorputzari buruzko erabakia hartzen dutenak. Ez da bermatzen abortua doan eta osasun sare publikoan gauzatzeko aukera. Arautu gabeko kontzientzia eragozpena dela eta, medikurik atzerakoienek, ospitaleak beren intolerantziaren erlijio-kapera bihurtu nahi dituzte, eta hauetan emakumeen erabakitzeko eskubidearen aurka, “moral” faltsua inposatzen dute. Eskubide hau gauzatzearen alde dauden osasun langileak etengabe jazartzen dituzte. Ikastetxe erlijiosoetan, zentzugabeko superstizioak eta zientziaz kanpokoak diren hainbat sinesmen irakasten zaizkie gazteei, honela beren gorputzaz eta sexualitateaz libreki eta askatasunez erabakiak hartzen dituzten emakumeak errudun sentiaraziz eta epaituz.

Beste behin, orain eta betiko: geu erditzen gara, geuk erabakiko dugu. Abortua Kode Penaletik kanpo nahi dugu. Ez dadila sar Eliza gure bizitzetan.

• EUSKAL HERRIKO MUGIMENDU FEMINISTA: 7MENOS20, ABORTOAREN ALDEKO NAFARROAKO ASANBLADA, ALTSASUKO FEMINISTAK, AMALATZ TALDE FEMINISTA, ANDERE BIDATZ, ARABAKO EMAKUMEON ASANBLADA, ARGITAN, ATARRABIKO EMAKUMEEN ASANBLADA, HANGO ETA HEMENGO EMAKUMEAK, BASAURIKO EMAKUMEON TALDEA, EMAKUMEAK ANIZTASUNEAN, BIZKAIKO EMAKUMEEN ASANBLADA, EMAKUME INTERNAZIONALISTAK, ERMUKO EMAKUMEEN ASANBLADA, EUSKAL HERRIKO BILGUNE FEMINISTA, FORUM FEMINISTA MARIA DE MAEZTU, HAGIN, HANKAZ GORA, IDUNA, LANBROA, LIZARRAKO KOORDINADORA FEMINISTA, MEDEAK, PLAZANDREOK, SORGINAK, TXANTREAKO EMAKUMEEN ASANBLADA, UXU ONDARRUKO EMAKUMEEN TALDEA.

> Iritzia: M. Carmen Ribeiro Rey > KOKTERAINO GAUDE! SISTEMA EKONOMIKO SOZIALA ETA FEMINISTA NAHI DUGU!

• Kokoteraino gaude! Sistema ekonomiko soziala eta feminista nahi dugu!
• Noticias de Gipuzkoa, 2009-04-30 # María del Carmen Ribeiro Rey . Berdintasunaren Aldeko Donostiako Emakumeen Kontseilua izenean

Gure gizartean emakume eta gizonen artean dagoen desberdintasuna lanaren banaketa sexualean oinarrituta dago. Lanaren banaketa hori etengabe agertu eta agertzen da gizarte eta kultura guztietan, denboran eta espazioan nabarmen aldatu daitekeen arren.

Lanaren banaketa horren arabera, gizarteak sexuaren araberako zereginak, jokabideak, aurreikuspenak, rolak eta jarduera zein mugikortasunerako espazioak esleitzen ditu. Sailkapen horren ondorioz, gizonek eta emakumeek egiten dutenaren garrantzia hierarkizatu egiten denez, balio soziala ematen zaio gizonek egindakoari, eta eskubideak nahiz herritartasuna ukatzen zaizkie emakumeei.

Era berean, lanaren banaketa sexualaren ondorioz, gizarte-harremanetarako bi arlo banatu eta bereizi egiten dira: esparru publikoa, hau da, lan-merkatuaren eta ondasun-ekoizpenaren esparrua. Bertan, honako irizpide hauek dira nagusi: arrazionaltasun ekonomikoa, trukea, eraginkortasuna eta errentagarritasuna. Esparru publikoan, erabaki sozio-politikoak hartzen dira, eta onespen zein botere soziala lortzen da. Gizonen berezko esparrutzat hartzen denez, gizonen ohiko esparrua omen da.

Ugalketa-lana, ordea, emakumeek egindakoa da, batez ere, eta familia-esparru pribatuan ondasunen nahiz zerbitzuen arloan agertzen diren premiei aurre egitea du helburu. Lan horretan, honelako eginkizunak garatzen dira: etxearen kudeaketa, antolaketa eta artapena, gizarteratzeko prozesua, hezkuntza, afektuak eta zainketak.

Emakumeoi ematen dizkiguten eginkizun horiek oso naturalizatuta daude oraindik, askok eta askok emakumeak izateagatik etxeko lanetarako "dohaina" dugula eta jakite nahiz trebetasun horiek berez ditugula uste dutelako oraindik. Beraz, lanaren banaketa sexualaren ondorio zuzena dela ezkutatzen dute.

Gizartea garatzeko orduan, familia-arloko ugalketa-lana ezinbestekoa bada ere, gurea bezalako sozietate patriarkalean ez dauka ez agerikotasunik, ez ordainik, ezta onespen sozialik ere. Lan hori ez da garran-tzitsua kontabilitateko ekoizpenaren eta aberastasun-sorreraren ikuspegitik. Hori dela-eta, lan hori bakarrik egiten duten emakumeak ez-emankortzat eta ez-aktibotzat hartzen dituzte.

Lanaren banaketa sexualaren ondorioz, ordainpeko etxeko lan gehienak ere emakumeek egiten dituzte, bertokoek eta etorkinek. Gainera, esklabutzatik hurbil dauden baldintzetan azpikontratatzen dituzte: gizarte-segurantzako afiliaziorik gabe, soldata txiki-txikia, aparteko ordainsaririk gabe eta atsedenik gabeko lanaldi amaiezinak.

Lanaren banaketa sexualak ondorio larriak ditu emakumeontzat, etxean eta lanean ez digulako gizonekiko berdintasun-baldintzetan garatzen uzten.

Hori dela-eta, maiatzaren 1ean, Langileen Nazioarteko Egunean, Berdintasunaren Aldeko Donostiako Emakumeen Kontseilua kalera irtengo da, donostiarrei desberdintasunak gogaituta gauzkala jakinarazteko.

Emakumeok gogaituta gaude…

…etxeko lana agerikoa ez delako, gizartea garatzeko orduan ezinbestekoa den arren!

… etxeko lana eta zainketak gizonek eta emakumeek berdintasunez partekatutako erantzukizuna ez delako!

…ume eta menpekoen atentzio unibertsalerako euskal sistema publikorik ez dagoelako!

…etxetik kanpo prestakuntza-maila eta ordainsari txikiko, aldi baterako eta lanbide-hobekuntzarik gabeko lan ezegonkorretan lan egin behar dugulako!

…hezkuntza-sistemarentzat lehentasunezkoa ez delako emakume eta gizonen artean familia eta lanaren arloko erantzukizun bateraturako hezkuntza sustatzea!

…etxetik kanpo eta etxean bertan lanaldi bikoitzak eta hirukoitzak egin arren, nahikoa autonomia ekonomikorik ez dugulako eta arlo profesional, sozial, ekonomiko eta politikoan desabantailan parte hartzen dugulako!

...unibertsitatean ikasi arren eta lanbide-asmoak eduki arren, oraindik ere onartu egiten delako gizonek emakumeek besteko erantzukizunik ez edukitzea etxean eta familian!

…etxeko langileak izanda ere, Langileen Estatutuan zehaztutako oinarrizko eskubiderik ez dugulako!

... etxeko lanaren arloan legez kanpoko kontratuak onartzen direlako emakume etorkinak izateagatik!

…ekonomiari begira etxeko andreak biztanle ez-aktibotzat har-tzen dituztelako, ugalketa-lanak etekin ekonomiko eta sozialak sor-tzen baditu ere!

...mugikortasunari, zerbitzuei eta ekipamenduei dagokienez, garraioaren zein hirien plangintzak eguneroko bizimoduaren atentzioa eta zainketa eragozten jarraitzen duelako!

…langabeziaren eta lan-ezegonkortasunaren ondorioz, ahalegin handia egin behar dugulako menpeko senideak zaintzeko!

…enpresek lanaldi mugatu ezegonkorrak eskaintzen dizkigutelako familia-arloko arduraldi handiagoaren truke!

…gure pentsioak eta erretiroak gizarte-segurantzako txikienak direlako, bizitza osoan zehar geure familiak zaindu, hezi eta atenditu baditugu ere!

...geure bizitza pertsonala eta profesionala eten behar dugulako, gizonek, emakumeek, instituzio publikoek eta enpresek partekatu beharreko premia sozialei erantzuteko!

…krisi ekonomikoen ondorioz, gizarte-zerbitzuak murriztu eta emakumeek familian zein etxean dituzten erantzukizunak handitzen direlako!

Desberdintasunak gogaituta gauzka!

Sistema sozial eta ekonomiko feminista eduki nahi dugu!

> Komunikatua: Anitzak Ekimena > MARTXOAREN 21A: ARRAZAKERIA ETA XENOFOBIAREN AURKAKO NAZIOARTEKO EGUNA

• Martxoaren 21a: Arrazakeria eta xenofobiaren aurkako nazioarteko eguna
• Euskal Herrian mobilizazio bateratua!
• Anitzak Ekimena, 2009-03-12

Heltzear den martxoaren 21a izango da ”Arrazakeria eta xenofobiaren aurkako nazioarteko eguna”. Euskal Herrian, beste herrialdeetan bezala, data hori probestu gura genuke mugimendu sozial eta sindikatuok arrazoi politiko, ekonomiko edo dena delakoek behartuta gure herria utzi dugunok pairatzen dugun arrazakeria eta xenofobiaren jatorria salatzeko. Migrazio eta aterpe eskubideari dagozkion politika murriztaileak, kontrol eta kanporatze politikak dira aipatu berri ditugun ondorioen sortzaileak. Eta planetaren ipàrraldeko estatuek hamarkadak daramatzate horiek aplikatzen.

Asilo edo migrazio egoeran gaudenok, esplotazio ekonomikoa eta segurtasun errepresiboa bilatzen duten, eta eskubide oinarrizkoenak urratzen dituzten politiken erdigunean jartzen gaituzte aipatutako neurriek.Politika horien ondorio da kontrola areagotzea eta mendebaldeko demokrazien atzerakada, zeinak gure jatorrizko herrietan eta ingurukoetan esku hartzea justifikatu nahi duen.Europar Batasunaren neurriek eta proiektu ezberdinek eta aterpe eskubideari zein inmigrazioari dagozkien forma atzerakoi berriek, espainiar eta frantziar estatuetan, norabide berean doaz.Arrazakeri instituzional eta ekonomiko hori da egungo arrazakeriaren benetako sortzailea. Hori guztia gutxi balitz, politika horiek era berezian eragiten diete estaturik gabeko nazioei. Horren adibide da euskal nazioa, zeinak ez duen politika horietan eragiteko eskumenik. Aitzitik, ondorio lazgarriak pairatu behar ditu.

Hain zuzen ere, horrexegatik dauka aurtengo martxoaren 21ak esangura berezia Euskal Herrian.Iparraldean zein Hegoaldean kapital transnazionalak eragindako krisi ekonomikoak ez gaitu harrapatuko soilik EBtik kanpoko langile garenok, erabat babesgabetuak esandako politiken ondorioz. Herri honetako langile eta herritar sektoreen arteko kontraesanak ere eragin litzake. Era berean, gure herrian zabaldutako ziklo politiko berria are ziurgabeagoa bihurtuko da. Ez soilik euskal gizartearen gehiengoak aldarrikatzen duen erabakitzeko eskubidea, eskubide sozialak, lanari, kulturari, sindikatuei, pertsonen eskubideei eragingo die era ezin okerragoan. Gure jatorria dena delakoa izanik ere.

Hori dela eta, Anitzak Ekimena, Euskal Herrian migrariak garen pertsonen plataformak, uste dugu herri honetan bizi garen guztiok, hiritar antolatu zein norbanako, bat egin behar dugula gainera datorkiguna eta sistemak hartutako norabidea salatzeko. Esparru hau eta data hau ez diren inoren jabetza. Borroka zelai bat da, onarpen ariketa bat eta gizarte justu eta askeagoa gura dugun eta euskal herritar sentitzen garen indarren bilgunea.

Hori horrela izanik, martxoaren 28an, zapatua, herri honetako hiriburuetan deitutako hitzorduetan zuen indarrak batzera dei egiten dizuegu.

> Komunikatua: Donostiako Koordinadora Feminista > KAPITALISMO MATXISTAREN AURKA: IRAULTZA FEMINISTA!!!

• KAPITALISMO MATXISTAREN AURKA: IRAULTZA FEMINISTA!!!
• EHGAM-DOK EUSKARAZ, 2009-03-08 # Donostiako Koordinadora Feminista

Lehenik eta behin manifestazio honetan parte hartzeagatik zoriondu nahi zaituztegu. Aldarrikatzeko kalea okupatzea bera arrakasta da guretzat.

Gaur, martxoaren 8an, feministok kalea okupatu dugu gure bizitza antolatzen duten egitura sozialak salatzeko. Gaur egungo sistema kapitalista salatu nahi dugu bere logika matxista, hierarkiko eta konpetitiboaz indarkerian eta injustizian oinarrituriko baliabideen banaketa sistema ezartzen baitu.

Ez dugu krisi honetan sinisten; etekinak inolako lotsarik gabe mahai gainean jartzen dituzte; ondo zihoala esaten zigutenean ere ez genuen sinisten sistema honetan. Zergatik jarraitu behar dugu entzuten beste sistema ekonomiko batzuk porrot egin dutela? horrek zer esan nahi du, gaur egungo sistema ekonomikoak arrakasta izan duela? Ze ikuspuntutik baloratzen da baikortasunez desberdintasun handiagoak sortu dituen sistema ? Beraienetik; heterosexista ikuspuntutik, hau da gizon-aberats-zuri-heterosexualaren ongizatea kontutan hartuz; emakumeen lan ikusezin eta doakoak sortutako ongizatea hain zuzen ere.

Eta orain, zuen numeroek esaten dizuete sistema hau ez doala ondo? Sistema hau sekula ez da izan justua pertsona guztientzat. Non zeundeten pobreziaren feminizazioa eta jende aberats eta pobrearen arteko aldea salatzen genuenean? Aberastasuna pilatzen, desberdintasuna pilatzen…honek ez du zerikusirik zuen numeroekin, betiko hierarkia patriarkala da hau!!

Bizi garen sistema ekonomiko eta sozial hau lanaren banaketa sexualean oinarritzen da. Egitura honek familia lehenesten du, emakumeok etxeko lan eta zaintza gehienak egiten ditugun gunea; ordaindu gabeko lana erreprodukzio sistema guztia oinarritzen den indar motorea baita. Karga familiarrak izanik lan merkatuan sartzen garen emakumeok, kanpoan lan egitetik aparte, etxeko guztiaz arduratu beharra izaten dugu: janaria, umeak, adineko eta gaixoen zaintza…jardunaldi murrizketa guretzat zuzenki egina, berriz ere pobreago baina lan gehiagorekin.

Emakumeok lan munduan diskriminatzen gaituzte, bigarren mailako hiritarrak gara, emakume izateagatik gutxiago kontratatzen gaituzte eta, gainera, gutxiago kobratzen dugu.

Oraindik egoera okerragoan gaude langile sexualak, ilegalizaziotik gertu, isiltasuna eta estigma sozialera baztertuak; transexualak, trans eta emakume izateagatik diskriminazio bikoitza jasanez; lesbianak, lan gehienetan armairuan egon beharrekoak; etxeko langileak, ekonomia prekarioan murgildurik; paperik gabeko etorkinak, beraien oinarrizko eskubiderik gabe bizi behar dutenak. Lan ikusezinak, onartu gabeko lanak, ez INEMek ez Langaik ezta Eustatek ere, inork ez daki ezer gutaz!

XXI. mendean, oraindik ere, emakumeok engainatzen gaituzte. Ez gara zifretan agertzen, ezta kontratu ez eskubideetan ere. Eskubide sozialak eskatzen ditugu, eskubide politikoak, eskubide laboralak, gure gorputzaren eskubidea baita ere. Gaur egun, oraindik hemen, abortatzea ilegala da! Gaur egun, oraindik hemen, emakumeen kontrako indarkeria dago!

Gaur kalera atera gara guztiontzat juxtuago izango den mundu feminista exijitzeko; helburu sozialak ez direla moda bat gogoratzeko eta gutxi batzuen botere eta desberdintasun pilaketaren gainetik egon behar dutela aldarrikatzeko.

Emakumeei dei egin nahi diegu antola daitezen eta borroka feministan parte har dezaten sistema matxista eta kapitalista honen kontra. Ez ditzagun sinistu zapaltzen gaituzten diskurtsoak, ez ditzagun eman lortzea hainbeste kosta zaizkigun eskubideak eta jarrai dezagun mundua iraultzen.

• GORA EMAKUMEON BORROKA!!!
• GORA BORROKA FEMINISTA

> Komunikatua: Gehitu > GEHITU HERRITARTASUNERAKO IRAKASGAIARI BURUZ AUZITEGI GORENAK EMAN DUEN EPAIAREN AURREAN

• Gehitu Herritartasunerako Irakasgaiari buruz Auzitegi Gorenak eman duen epaiaren aurrean
• Gehitu, 2009-01-28

Gehitu osatzen dugunak biziki poztu gara gaur Auzitegi Gorenak herritartasunerako eta giza eskubideetarako hezkuntza irakasgaiarekiko kontzientzia eragozpenari buruz emandako epaiagatik.

Gehituk, lesbianen, gayen, transexualen eta bisexualen berdintasun legal eta sozialaren alde, haien gizarte normalizazioaren alde eta haien eskubide, duintasun eta askatasunaren alde lan egiten duen aldetik, epaia honi buruz oso iritzi ona du, Auzitegi Gorenak, epai honen bidez, irakasgai hau derrigorrezkoa dela bermatzen baitu; gogora ekarri nahi dugu herritartasunerako eta giza eskubideetarako hezkuntza irakasgaiak aitortzen eta erakusten dituela pertsona ororen giza eskubideak, eta Konstituzioak nahiz Giza Eskubideen Aldarrikapen Unibertsalak jasotzen dituzten balio demokratikoak.

Gurasoei aitortzen badiegu ere euren seme-alabak hezteko duten eskubidea, uste dugu badirela irakatsi beharreko printzipioak eta balio komunak, esaterako: berdintasuna, errespetua, askatasuna, indarkeria-eza… .Horiek guztiak herritartasunerako eta giza eskubideetarako hezkuntza irakasgaian jasotzen dira.

Egia da, bestalde, Gehituk, irakasgaiaren gutxieneko edukiak onartu zirenean, kritikatu zuela lesbiana, gay, transexual eta bisexualen eskubideen eta berdintasunaren defentsari buruzko edukiak gutxiegi izatea irakasgai honetan. Gazte eta nerabe lesbiana, gay, transexual eta bisexualek jasaten dituzten jazarpena eta erasoei buruzko egungo datuak kontuan harturik, premiazkotzat jotzen dugu errealitate horri lehenbailehen aurre egitea, eta populazioa heztea errespetuaren, berdintasunaren eta bazterkeriarik ezaren balioetan. Bestalde, ezinbestekoa dela uste dugu irakasgai honen edukiak zabaltzea, eta espero dugu epai honek irakasgaia berrikusi eta edukiak zabal daitezen balioko duela.

Epai honen aurka helegitea aurkeztuko dutela jakitun gara, baina espero dugu, azkenean, irakasgaiaren balioa eta egokitasuna aitortuko direla; izan ere, oinarrizko tresna dela iruditzen zaigu, berdintasunezko gizarte bidezkoagoa eta askeagoa izan dezagun.

> Komunikatua: Gerraren Aurkako Plataforma > OKUPAZIOAREN ETA PALESTINAR HERRIAREN GENOZIDIOAREN KONTRA

• Okupazioaren eta Palestinar herriaren genozidioaren kontra. Palestina askatu.
• Gipuzkoako Gerraren Aurkako Plataforma, 2009-01-26

Israelek burutu duen Gaza kontrako eraso militar hau Palestinaren okupazioaren atal berri bat baino ez da; Israelek inpunitate osoz jokatzen du Palestinar herriaren kontra. Gazaren aurkako ekintza kriminal honek 1400 hildako eta 5500tik gorako zauritu utzi ditu. Bonbardaketak herriaren kontrakoak izateaz gain, mota guztietako azpiegituren kontra izan dira, fosforoz egindako bonbak erabili dira, hiru astetako etengabeko erasoa izan da. Eta guzti hau Europar gobernuen eta Nazioarteko Instituzioen begirada konplizearekin. Agintari hauen pasibitateak genozidio honen konplize egiten ditu.

Gogoratu Europar Batasunak Gazaren kontrako ikaragarrizko blokeo bat burutzen ari dela azkeneko urte eta erdi honetan.

Sarraski hau, Nazioarteko Legedia eskuetan hartuta, gizateriaren kontrako krimenak dira. Eta hau kontutan hartuta berehalako neurriak behar dira Gazan gertatu diren bezelako triskantzak geldiarazteko.

Palestinan pake justu eta iraunkorra posiblea da baina Nazioarteko legedia ezarriz, Nazio Batuen erabakiak betearaziz. Erabaki horietan Israeli exijitzen zaio 1967an okupatutako lurraldeetatik erretiratzea eta Palestinar herriari bere autodeterminazio eskubidea aitortzea eta eki-Jerusalemen hiriburua izango duen Estatu Palestinar independientea sortzea. Okupazioa da zonalde horretan bortizkeria sortzen duena. Okupazioaren bukaerak bakarrik ekar dezake pakea eta segurtasuna bi aldeentzako.

Behar beharrezkoa da gure agintariek hitzetatik haratago joatea eta Israelek Palestinar herriaren kontra egiten dituen etengabeko erasoak salatzeaz gain politika basati honi frenoa jartzea ezinbestekoa da. Horregatik gure agintariei exijitzen diegu, bai Eusko Jaurlaritzari bai Gobernu Foralari bai Diputazio Foralari bai udaletxeei Israelen politika hiltzaile honen gaitzespen argi bat eman ditzatela eta horretaz gain eten ditzatela Israelekin dituzten harreman guztiak, bai politikoak bai kulturalak bai kiroletakoak bai komertzialak. Gure agintariei exijitu behar diegu has daitezela behingoz Israeleko gobernua presionatzen. Europar Batasunak Israelekin dituen harremanetarako itzarmena eten behar du, estatu arrazista eta terrorista honekin kolaboratzearekin bukatu egin behar du eta zigor ekonomikoak, komertzialak eta politikoak ezarri behar ditu Israeleko estatuak Palestinar Herriaren giza eskubide eta nazio eskubideak errespetatzen ez dituen bitartean.
Bestela gure gobernuek konplize izaten jarraituko dute.

Gure akademikoei premiazko eskaria egiten diegu; Israeleko akademikoei boikota egitea, Israeleko Akademia isolatzea, bai foroetan bai nazioarteko elkarte eta jarduera akademikoetan. Israeleko instituzio akademikoak zapalkuntza honen konplizeak dira Israeleko politikarekin bat egiten duelako.

Euskal Herriko gizarteari gonbidapen bat luzatu nahi dizuegu Israeletik datozen produktuak ez erosteko eta ezta ere Israeleko kapitala dituztenak edota Israelen inbertitzen dituzten beste enpresenak ere. Palestinako 200 giza talde desberdinek bultzatutako nazioarteko boikot kanpaina bat da hau eta denok batera lan honetan haurrera jarraituz gero BOIKOT kanpaina honekin etekinak lor ditzakegu.

Palestinar herriarekin bat egiten dugu. Gure elkartasuna adierazi nahi diegu beraien sufrimendu eta beraien borrokan ere.
Gure konpromisoa adierazi nahi dugu Palestinar herriarekin eta gure eskuetan dagoen guztia egingo dugula adierazi nahi dugu Ekialde Ertainean justiziazko bake bat lortzeko bidean.

• GAZA LURRALDEAREN BLOKEOAREKIN BUKATU
• PALESTINAREN KONTRAKO ERASOEKIN BUKATU
• ISRAELI BOIKOTA
• PALESTINA ASKATU

> Komunikatua: EHGAM / Aldarte > TRANSEXUALITATEA DESIKIATRIZATZEAREN ALDEKO PLATAFORMA

• TRANSEXUALITATEA DESIKIATRIZATZEAREN ALDEKO PLATAFORMA
• EHGAM-DOK, 2008-12-02 # Jaime Mendia(EHGAM-BIZKAIA taldekoa) / Lala Mujika (ALDARTEko kidea)
  

1990eko maiatzaren 17an, Munduko Osasun Erakundeak (MOE) homosexualitatea atera zuen Nazioarteko Gaixotasunen eta beste Osasun- Arazoen Sailkapen Estatistikotik (CIE-9, oraingo CIE-10ren aurreko bertsioa). Erresuma Batuko gobernuak gauza bera egin zuen 1994an eta, ondoren, Errusiar Federazioko Osasun Ministerioak 1999an eta Txinako Psikiatria-Elkarteak 2001ean. Lehenago, APAk (Iparramerikako Psikiatria Elkartea) 1973an ebatzi zuen, aho batez, homosexualitatea ateratzea Buru-nahasteen Eskuliburu Diagnostikoaren bigarren edizioko (DSM-II, oraingo DSM-IV delakoaren aurreko bertsioetako bat) Desbideratze Sexualen ataletik.

Erabaki hauek, duda barik, aurrerapauso nabaria izan dira sexu-aniztasunaren aitortze-bidean, eta baita gay-lesbianen aitortze sozialarenean ere. Izan ere, inoiz zalantzan jarri beharko ez ziratekeen duintasun eta zilegitasun gizatiarrak lortu dituzte gay-lesbianek, buru-nahasteen tratatuetatik ateratze horien bidez.

Baina, askatasunaren eremuan eginiko aurrerapen hori beste zerbaitek mantsotzen du: transexualitateak buru-gaixotasunen zerrendotan dirau. CIE-10ean, adibidez, transexualtasuna nortasun sexualen nahasteen artean agertzen da F 64.0 goiburukoan eta, era berean, DSM-IVan ere agertzen da F 64.X kodearekin.

2012 urtean APA-k DSM-IV berrikusiko du, hori dela-eta nazioartean batzuk hasi dira eskatzen Genero Nortasun Nahasteak (GNN) DSM-IV zerrendatik atera ditzatela berrikuste horretan. Batzu horiek esten dute, lehenago homosexualitatearekin gertatu bezala, transexualitate eta transgenenerismoaren inguruan dauden ezjakintasuna, estigma eta aurreritzia direla buru-gaixotasunen zerrendan mantentzeko arrazoi bakarrak. Zientifikoki gaur ez dago esaterik transgenerismoa eta transexualitatea buru nahaste direla, lehenago homosexualitate eta lesbianismoarekin gertatzen zen modu berean.

GNN-ak buru-nahasteen zerrendatik behin-betiko ateratzeko plataforma bat sortzea da idazki hau sinatzen dugunon nahia. Hots, lehen aipaturiko berrikustean eskaera egitea. Jakin badakigu ateratze honek GNN-ak beste hainbat buru-gaixotasunen zerrendatatik (CIES , adibidez) ere ateratzea ekarriko duela. Hala gertatu zen homosexualitatearen kasuan.

Plataforma gune zabal eta anitza izatea da gura duguna, ateratze hori nahi duten lagunak biltzen dituena. Plataforma pertsonek osatua izatea pentsatu dugu, eta ez elkarte edo erakundeek, uste dugulako pertsonaren oinarrizko eskubidea dela buru-gaixotzat hartua ez izatea, izan nahi duena izateagatik eta, baita ere, pertsonok, eta ez elkarteek, konprometitzen garen neurrian, eskubide horren exijentziak indar hadiagoa izango duela pentsatzen dugulako.

Plataforma bultzatzen dugunok bertan parte hartzera gonbidatzen zaituztegu eta funtzionamenduaz, lan-ildoez, partehartzaileer arteko koordinazioaz eta abarrez arituko garen bilera batera etortzeko deia egiten dizuegu.

Plataforma bultzatzen dugunok funtzionamenduaren alderdi batzuk jorratu ditugu, irekiak direnak eta abiapuntutzat erabili daitezeenak, nola funtzionatu nahi dugun pentsatzen hasteko. Ondoko hauek dira:

o Uste dugu Plataformaren lehetasuneko lana izan beharko zela transexualitatea, berez, gaixotasuna ez delako ideiaz gizartearen haibat sektore kontzientziatu eta sentsibilizatzea.
o Hiru ardatz izango lituzkeen oinarrizko lan-funtzionamendua proposatuko da eztabaidatzeko:

1. Kalea, politika eta komunikabideak.
2. Hezkuntza-unibertsitateak-kultura.
3. Buru-osunaren sektorea (psikiatrak, psikologoak, antropologoak, soziologoak...)

2008ko abenduaren 11rako proposatzen dizuegu bilera.

> Komunikatua: CESIDA > GIBAREKIN ETA HIESAREKIN BIZI DIREN PERTSONEN GIZA ESKUBIDEEN ERRESPETUAREN ALDE

• HIESAREN NAZIOARTEKO EGUNA MANIFESTUA
• GIBarekin ETA HIESarekin BIZI DIREN PERTSONEN GIZA ESKUBIDEEN ERRESPETUAREN ALDE, DISKRIMAZIOAREN ETA ESTIGMATIZATZEAREN AURKA
• CESIDA, 2008-12-01 # GIB/HIESaren ESTATU KOORDINAKUNDEA

Aurten GIBaren eta HIESaren inguruko mobilizazio globalaren 20. urteurrena ospatzen da. 1988tik, abenduaren lehen egunean mundu mailan agertzen gara eta gure indarrak batzen ditugu GIBaren inguruko arazoak ikus arazteko asmoz. CESIDAko kide garen 70 elkarteek argi utzi nahi dugu, beste urte batez, beste behin, GIBaren arazoak guztioi modu berean eragiten gaituela, gure orientazio sexuala, gizarte baldintzak, etnia edo bizitza estiloa kontuan hartu gabe.

Hala ere, populazioaren sektore batzuk dituzten baldintzek GIBaren aurrean zaurgarriagoak diren testuinguru batera daramatza. Emakumeak, etorkinak, beste gizon batzuekin sexu harremanak dituzten gizonak, transexualak eta askatasun kendu dieten pertsonek arreta berezia behar duten egoerei aurre egin behar diete.

Arlo horretan bertan, gazteriak heziketa afektibo sexualean gabezia dituen eszenatoki bati aurre egin behar diote, horregatik eskatzen dugu Legea zentzu horretan betetzea, premiazko gizarte beharrizan bat delako.

Azken hamarkadan HIESa duten kasuetan eta diagnosi berrietan pixkanakako beherakada izan badugu ere, ehuneko handi baten berantiarrak izaten jarraitzen dute, eta babesik gabeko harreman heterosexualek estatuko diagnosi berrien ia %50ekoa da. Transmititu daitezkeen beste infekzio batzuek gora egin dute eta beste gizon batzuekin sexu harremanak dituzte gizonen kasua eta etorkinen komunitatea oso kaltetua dauden sektoreak izaten jarraitzen dute.

Gaur gure ahotsak eta gure presentzia batzen ditugu gure estatuan osasun arreta eta prebentzioaren ekitatearen printzipioaren inguruan; aho bete hortz ikusten baitugu pertsonak ezberdin tratatzen dituztela bizi diren Erkidegoaren arabera, eta baita GIBaren inguruan lan egiten duten taldeek ere beraien medioak murriztuta eta prestazioak gutxituta ikusten dituztela, egoera horien aurrean hitz egiteko espaziorik aurkitu gabe.

Gaur hemen gaude premiazkoa delako gure gizarteko emakumeen beharrizanei erantzungo dieten ekintza ezberdinak aurrera eramatea , GIBak modu zehatzean eragiten baitie eta beraien egoera kontuan hartzea ezinbestekoa delako genero ikuspegitik diseinatuko diren estrategiak garatzeko. Gogoan izan behar dugu emakumeak zaurgarriagoak direla GIBaren inguruan, gizarte patriarkal bat inposatzearen testuinguruan bere gorputzean eta osasunean eragina duten erabakiengan historikoki izan duten kontrol ezaren ondorio bezala.

Gaur askatasuna kendu dieten pertsonen bazterketa-egoera azpimarratu nahiko genuke, beraien egoera zehatzak alternatiba berrien aurrean desabantailan egotea baitakar, batzuetan errealitatearekin kontzientziatuta ez dagoen sistema baten menpean egotera eramaten dituztenak. Organismo publikoen koordinazioa ezinbestekoa da eta hala eskatzen dugu.

Gaur GIBa duten pertsonek jasan behar duten estigmatizazio eta diskriminazioarekin bukatzeko beharrizana argi utzi nahi dugu, beraien bizitzak GIBaren inguruan birplanteatzen dituzten pertsonen kasua, indiferentziak eta mesprezuak eragindako tratu txarren biktima ez izateko. Diskriminazioa abusu eta injustizia ekintza bat da aukera berdintasunaren eskubidea urratzen duena, GIBa duten pertsonena eta pertsona horienganakoa, eta horrelako jarrerak ezin dira gizarte demokrata baten Onartu. Beraien beldur propioen biktima, alternatiba ikusgaitzak bihurtzea da, beraien osasun egoeran modu ezkorrean eta nabarmenean eragiten duena. Espazio komun honetatik gure mezua populazio guztiari helarazi nahi diogu, inoiz baino gehiago, GIBa edo HIESa duten pertsonak gizartean parte hartze osoa dutela ikusi egin behar dela ulertzen baitugu, gaur egungo errealitatea aldatzeko ezinbestekoak baitira.

GIBaren inguruan lan egiten dugun entitateek egoera hori aldatzen saiatzen gara, pertsonei beraien gizarteratzea ahalbidetzeko baliabide eta tresnak eskaintzen dizkieten ekintza zehatzak burutuz, arlo legalean ere babesa ematen zaie, medioak, ezagutzak eta aholkuak emanez. Modu berean, beraien egoerei aurre egiteko pertsonak enpoderatzen saiatzen gara, baina beharrezkoa da erantzun sendo eta global bat, orokorrean populazioaren mitoak eraistera zuzendutakoa, eta erantzun hori Administrazio Publikotik etorri behar da.

Instituzio publikoen laguntza eskatzen dugu, estatu mailakoan zein erkidego mailakoak ere, gure lan eta esfortzuan modu egokian eragingo duen koordinazio eraginkorragoa beharrezkoa ikusten dugu. Horregatik beharrezkoa da botere publikoek ez ahaztea, osasun arreta eta aurrerapen zientifikoen arloan egin diren aurrerapenak eta joan den denbora igarota ere, oraindik egiteko asko geratzen dela.

Gaur helburu komun batzuen alde lan egiteko deialdia luzatzen dugu, Giza Eskubideen markoan emango den berdintasunezko gizartea garatzeko beharrezkoak diren baldintzak ekarriko dituzten helburuak, GIBarekin eta HIESarekin bizi diren pertsonen lan eta bizi baldintza duinak bermatuko dituzten helburuak. Baina horrek ez du zentzurik eskemak aldatzen ez badira eta estereotipoak suntsitzen ez badira, GIBaren aurrean ezberdintasuna jarrerak markatzen duela uste baitugu.

> Komunikatua: Donostiako Koordinadora Feminista > ZRIA SARTZEN DIGUZUE, GU ERAILTZEN JARRAITZEN DUZUE

• ZIRIA SARTZEN DIGUZUE, GU ERAILTZEN JARRAITZEN DUZUE
• INDARKERIA MATXISTARI ERANTZUN!!!!
• Donostiako Koordinadora Feminista, 2008-11-25

Gaur, azaroaren 25a, Indarkeria matxistaren kontrako nazioarteko egunean, berriz ere urteroko salaketa egitera gatoz: erailtzen jarraitzen gaituzte.

Aurten, emakumeen erailketen etengabeko jarioa ikusten ari gara,; erailketa hauen oihartzuna, tamalez, hutsaren hurrengoan geratzen da, eta: erailtzen jarraitzen gaituzte.

Egoera honek agerian uzten du ez dagoela aurrerapenik, ez nahikorik, behintzat. Indarkeria matxistaren eztabaida publikoa ez dago behar den lekuan kokatua, horren adibide, medioetan indarkeria matxistaren izendapena ematea kostatzen ari zaiguna eta gaur egun, oraindik ere, albistegiren batean pasio-krimentzat jotzen dituzte asasinatu hauek. Eta orain, gainera, krisiaren gaiarekin, beste argumentu bat gehiago dute emakumeak erailtzeko: lanetik bota dute eta desesperatua zegoen,… etab.

Emakumeontzat krisia konstantea da, pobreziaren feminizazioak gure inguruko pobreenak izatea eragiten du, eta, dakigunagatik, datozen murrizketek gugan izango dute eragina batez ere.

Feministok ezin dugu sinetsi horrelako sarraskiaren aurrean klase politikoak duen pasibotasuna. Nazkatuta gaude politikoak argazkietan ikusteaz, indarkeria ze txarra den esanez, baina sekula ere ez ditugu entzuten matxismoa kondenatzen.

Sistema matxistarekin bukatzen ez badugu, ez dugu amaituko indarkeria matxistarekin; sistema patriarkalaren alderdi guztiak identifikatu eta sustraitik suntsitzeko konpromiso sozialik ez baldin badago, ez dute ezertarako balio neurri asistentzialek.

Indarkeria matxista, sistematikoki emakumeak diskriminatzen dituen sistemaren borreroa da, emakumeon eskubideak ezabatzeko kontrol mekanismoa.

Kalean emakume bat bortxatzen dutenean, denak mehatxatzen gaituzte, emakume guztiok sentitzen baitugu kalea ez dela leku segurua. Emakume bat erailtzen dutenean, ematen ari diren mezua da, esaneko emakumeak ez baldin bagara edota zintzo portatzen ez bagara, hil egin gaitzaketela.

Indarkeriaren patriarkalaren aurrean, botere publikoei zera eskatzen diegu: onartzen dituzten plan eta protokolo miresgarri horiek betetzeko, behar den dirua jar dezatela; aurrekonturik gabe hutsean geratzen baitira asmo on guzti horiek. Aurrekonturik gabe, politikoki erabiltzeko tresnak besterik ez direlako, eta erreala ez den irudi publikoa ematen dutelako; egoera benetan tamalgarria izan arren, alarma soziala txikiagoa eginez.

Guzti honengatik, gaur, beste urte batez, salaketa egitera gatoz hona: ziria sartzen eta erailtzen jarraitzen gaituztelako. Emakumeei dei irmoa egin nahi diegu, indarkeriaren kontra antolatzen jarraitzeko, erasotzat hartzen dugun guztia salatzeko libre sentitzeko, injustizi sozial honen aurka borrokatzeko, geure buruaz jabetzeko, erasoen kontra autodefentsa erabiltzeko eta kaleak betetzeko gaur egun, XXI. Mendean, bizi dugun feminizidio honi erantzuna emateko. Indarkeria matxistari erantzun!!! Gora feminismoa. Gora emakumeon borroka!!

> Komunikatuak: Gerediaga Elkartea > BERDINTASUNERAKO DEFENTSORIARI ERANTZUNEZ

• Berdintasunerako Defentsoriari erantzunez
• Gerediaga Elkartea, 2008-11-12

Berdintasunerako Defentsoria Erakundetik salaketa jaso du Gerediaga Elkarteak, Durangoko Azokaren antolatzaile den aldetik, 43. edizioa iragartzeko kartelak emakumeak diskriminatzen dituela arrazoituz. Hona hemen Gerediaga Elkarteak adierazten duena.

Harriduraz hartu dugu salaketa hori publiko egiteko erabili duten prozedura. Defentsoriatik salaketa idatziz jaso eta Gerediaga Elkarteak alegazioak aurkezteko izan duen epea amaitu orduko, hau da, prozedura administratiboa irekia izan den bitartean, zabaldu du publikoki Berdintasunerako Defentsoriak salaketa.

Egiten den salaketaren gainean hau da adierazi nahi duguna:

• “Kartelean txapelaren irudi tradizionala erakusten dela” aipatzen da, “argi eta garbi gizonarekin lotutako jantzi-osagaia” dela azpimarratuz. Gerediaga Elkartea ez da txapelaren generoaren eztabaidan sartuko. Baina, baieztapena ez datorrela bat errealitatearekin uste du. Adibideak asko dira erakutsiz txapela emakumezkoek zein gizonezkoek osagarri estetiko lez erabili izan dutela.
• Karteleko betaurrekoengatik ez da ezer aipatzen salaketan. Eta argitu behar dugu, nesken modelotzat katalogatuta daudela. Hala ere, ez da Gerediaga Elkartea inor neskek edota gizonek erabili dezaketen esateko.
• Salaketan sarri aipatzen den leloa edo esaldia ez da Gerediagak ipinitakoa, autoreak emandakoa baino kartela lehiaketara aurkezteko. Izenburu hori H.G. Wells-en eleberrian oinarrituta dagoen arren, ez da Durangoko Azokaren leloa, eta ez da kartelean agertzen. Kartela aukeratzeko ere ez da erabakiorra izan. Lehiaketetan ohikoa izaten da lana identifikatzeko leloa edo esaldia eskatzea.

Gerediaga Elkartea beti izan da adierazpen askatasunaren alde eta beti babestu ditu autore eskubideak. Gerediaga Elkarteak Azokako ateak zabal zabalik izan ditu beti eta orain ere baditu, emakumeak, gizonezkoak, euskaldunak, kanpotarrak, euskaltzaleak edota interesa duen edonor euskal kulturaren egutegiko topaketa nagusian hartzeko.

Abenduaren 5etik 8ra egingo den 43. Euskal Liburu eta Disko Azoka ahalik eta erakargarriena egiten lan egin du Gerediaga Elkarteak orain arte eta horretan jarraituko dugu. Ez dugu gai honekin eztabaidarik piztu gura. Herri honetako emakume eta gizonen sen onaren esku uzten dugu kartelari buruz bakoitzak izan dezakeen iritzia. Gerediaga Elkarteak, azkenik, a genero, arraza, erlijio, ideia edo beste arrazoiren bategatik diskriminazioarik jasan dutenei elkartasuna adierazten die.

> Komunikatua: Donostiako Koordinadora Feminista > EMAKUMEAK GORROTATZEN DITUZTEN GIZONEZKOAK

• Emakumeak gorrotatzen dituzten gizonezkoak
• Donostiako Koordinadora Feminista, 2008-10-30

Joan den astean Donostiako Loiolako Erribera auzoan neska bat bortxatu zuten. Berehala etorri ziren erreakzioak. Era guztietako komentarioak entzun ditugu, izugarrienak etorkinen kontrakoak izan dira, bete batzuk auzoaren argiztatze txarrari errua botatzen diote.

Baina zoritxarrez hau ez da gure hirian gertatu den eraso bakarra. Aurten ertzaintzak 102 gizonezko atxilotu ditu askatasun sexualen kontrako delituengatik; iaz baino % 22 gehiago.

Aurten bost emakume erail dituzte Euskal Herrian, eta Estatu españolean 70 eta 90 emakume artean hiltzen dituzte urtero. Madrileko Instituto de la Mujerren datuen arabera Estatu españolean zortzi bortxaketetatik bakarra salatzen da, eta urtero 20.000 emakume inguru bortxatuak izaten direla kalkulatzen da. Europako Kontseiluak 2000.urtean jada esan zuen, 16 eta 44 urte arteko emakumeen baliaezintasun eta heriotza arrazoi nagusiena indarkeria sexista dela.

Errealitatea gordina da. Eraso matxistak etxe barruan zein kanpoan ematen dira, argiarekin eta argirik gabe, eta erasotzaileak herrialdeko zein kanpoko gizonak dira, baina guztiak ere emakumeak gorrotatzen dituzten gizonak dira.

Beraien desio, beldur eta miseriak gure eskubideen gainetik jartzen dituzten gizonak. Baina badirudi beti arazoaren arrazoiak estali nahi direla. Ez da emigrazioa, ez da prekarietatea, ez da alkohola, ez da maitasuna. Emakumeak gorrotatzen dituzten gizonezkoak dira.

Auzoak argiztatu egin behar dira, noski, baita hiriko puntu beltzak ezabatu ere. Baina ez da iluntasuna beldurtzen gaituena, baizik eta iluntasun horretan ezkutatuta egon daitekeena. Emakumeak gorrotatzen dituzten gizonezkoak.

Joan den larunbatean izandako bortxaketa honen ondorioz, ezezagunak zitzaizkigun eta ezagutu behar ditugun datuak azaleratu dira. Eraso matxistei buruzko gardentasuna eta informazioa nahi dugu. Erasotzaileak zeintzuk diren jakin nahi dugu.

Badakigu bortxaketa eta eraso gehienak ez direla salatzen. Hori horrela, emakume erasotuak egindako denuntzia eraginkorra izan dadin erraztasun handienak eman behar dira.

Ez dugu alarmistak izan nahi, erasoak ez dira gehitu, gauza da, gehiago denuntziatzen direla, gehiago direla beraien erasotzaileak salatzen dituzten emakumeak. Bizitzeko eta askatasunean gure eskubideez gozatzeko eskubidea errebindikatzen dugu.

Beste mundu bat behar dugu, beste balore batzuetan heziak izan behar dugu. Gorrotatu, eraso eta hiltzen gaituzten gizonekin, bukatu behar dugu. Matxismoarekin bukatu behar dugu. Ez dugu nahi bizitza osoan erasoak salatzen aritzea. Bukatu daitezen nahi dugu. Aski da!.

Gure elkartasunik beroena helarazi nahi diegu emakume erasotu guztiei. Denak izan gara behin edo behin erasotuak. Baina guzti horren gainetik gure bizitza dago, gure askatasuna, gure desio eta ilusioak. Beldurrik gabe bizitzeko eskubidea. Kalea eta gaua ere gureak dira.

> Komunikatuak: EHGAM, Gaztehgam etabar > KOMUNIKATUA ROSA PAZOS-EN HERIOTZARENGATIK, SEVILLAN HILIK AURKITUTAKO EKINTZAILE TRANSEXUALA

• Komunikatua Rosa Pazos-en heriotzarengatik, Sevillan hilik aurkitutako ekintzaile transexuala
• Kontzentrazioak astelehenean, uztailak 28an, Estatuko hainbat hiritan
• EHGAM-DOK, 2008-07-23

Iragan ostiralean, uztailaren 11an, Rosa Pazos, 47 urteko ekintzaile transexuala,bere Sevillako etxean hilik aurkitu zuten. Gorpuari zegokion autopsia egin ostean, Institutu Anatomiko Forenseak, txosten bat plazaratu zuen bertan Rosak labankadak jaso zituela adierazten zela.

Manifestu honen talde eta talde sinatzaileek premiaz exijitzen dugu:

1. Rosa Pazosen heriotzaren inguruko gertakariak lehen bait lehen argitu daitezela bere heriotzari atxikiriko arrazoien gaineko difamazioak eta Rosaren sendi, lagun eta kideekiko jada jasaten duten samina handitzea ekiditeko.

2. Kasuan parte har dezala Estatuko Fiskal Nagusiak, Cándido Conde Pumpido Jaunak, gertaera hauen argitzea exijitu eta bizkortzeko.

3. Prozesuak hildakoaren eta bere ingurukoen duintasunarekiko errespetu maximozko tratamendua izan dezala, bai prozesuan parte hartzen duten instantzia polizial eta judizialengandik, bai komunikabideengandik, orain arte azken hauen Rosaren kasuaren inguruko lan informatzailea ikaragarri iraingarria eta transfoboa izan baita, gertaeraren berri izan denetik salatu den bezala. Rosaren identitatearekiko eta intimitatearekiko errespetuak orain arteko komunikabideen sentsazionalismoa eta jarrera diskriminatzailea alde batera uzten ditu.

Aldi berean, salatzen dugu Rosaren eguneroko bizitzan egon den izugarrizko transfobia, baita agiriak aldatzea eta ebakuntzen aukera galarazi izanari, gure osasun sistemaren arabera eskizofrenia edo “buruko gaixotasun” bat duen pertsona batek ezin baitu bere gorputzaren eta genero-identitatearen inguruko erabakirik hartu. Hori zen Rosaren salaketa eta zalantzarik gabe baita geurea ere.

Kaleetan, leggetan, komunikabideetan… dauden eguneroko transfobiak dira pertsona askori euren oinarrizko eskubideak galarazten dizkietenak, hala nola lan mundura sarbidea, norbere identitatearekiko errespetua eta norbere gorputzarekiko autodeterminazioa tutoretza sikiatrikotik kanpo.

Exigitzen dugu administrazio publikoak bere erantzunkizuna bere gain har dezala eta pertsona transen lan eta gizarte mailako integrazioaren alde lan egin dezala. Lan serioa exigitzen dugu, egoeraren larritasunaren eta garrantziaren neurrikoa: ez dugu adabaki gehiagorik nahi, irmoki uste dugu halako egoerak ekiditeko modua zuzenean arazoaren errotik lan egitea dela eta lan hori aitzakiarik gabe egitea. Ez da proposamen serioa ezta kotsekuentea ere bereizkeria saihesteko “genero-identitatearen legea” onartu eta aldi berean gehiengoarekiko ezberdina den genro-identitate bat azaltzen dutenak gaixotzat dituena. Ezberdina, ez horregatik patologikoa. Errebindikatzen dugu trans identitatea arrarotasunarekin, higuingarria denarekin eta makurkeriarekin erlazionatzen duten estereotipoak des-eraikitzeko lan egin dadin, deuseztu daitezen gorrotoa eragiten eta gizartearen baztertu bihurtzen gaituzten mezuak.

Berriro ere salatzen dugu gure kolektiboaren ikaragarrizko zaurkortasuna eta zirkunstantzia arrarotan hiladako pertsona transen kasuak hain ohikotasun kezkagarriarekin azaltzea.

Errebindikatzen dugu, berriro, transfobiaren aurkako borroka guztion borroka dela, gizarte ezberdin bat eraiki nahi dugun guztion konpromezua dela. Gure kaleetan, laneko kaleratzeetan, bazterkerian, hitzezko eraso eta eraso fisikoetan ikusten diren diskriminazio eta bortizkeria hauekin amaitzeko modu bakarra gure inguruan berauek ezagutu eta momentu oro salatzea da. Izan ere, gizarte mugimenduetatik hilketa hauek amai daitezen borrokatu arren, benetako borroka gure kaleetan dago, gure auzoetan, egunero bortizkeria bizi den lekuetan.

Honen guztiarengatik, behean izenpetzen dugun taldeek pertsona orori deialdia egiten diogu datorren astelehenean, uztailaren 28an, 18:00etan, hiri ezberdinetan burutuko diren kontzentrazioetara joateko ikerketa zorrotz eta garden bat eta kasu honen trataeran dagoen transfobia amai dadila exijitzeko.

Gogorarazten dugu hemen sinatzen dugun taldeak dagoeneko behaketa lan bat egiten ari garela kasuaren garapen judizial eta mediatikoaren inguruan, ekintzaz edo ez-egitez gerta daitekeen edozein esku-sartze edo urraketa salatzeko. Era berean, dagokien bide formalen bidez salatuko dugu hildakoaren duintasunaren aurkako edozein ekintza, bereziki genero-identitatearekiko errespetuaren aurkakoak.

• Komunikatu hau sinatzen dute:

• [Andaluzia:] ATA – Asociación de Transexuales de Andalucía y Panteras Rosas Sevilla; [Aragoi:] Amasol, Asociación de Madres y Padres de Lesbianas, Gays, Transexuales y Bisexuales de Aragón, Colectivo por las disidencias sexuales y de género, Lasdel8, Stonewall-Aragón y Towanda; [Katalunia:] CGB - Col·lectiu Gai de Barcelona, FAGC - Front d’Alliberament Gai de Catalunya y Guerrilla Travolaka; [Euskal Herria:] 7menos20 (Gasteiz), Aldarte (Bilbo), EHGAM – Euskal Herriko Gay-Les Askapen Mugimendua (Euskal Herria), Emaize – Gasteizko Sexología Zentroa, Enfasis (Gasteiz), Errespetuz – Transexualen Euskal Elkartea, Gaytasuna (Gasteiz), Gaztehgam – Euskal Heriko Gazteria Gay-Les Askapen Mugimendua (Euskal Herria), Hegoak (Bilbo), Mass Medeak (Bilbo) Medeak (Donostia) y Queer Ekintza (Bilbo); [Galizia:] ALAS (Lugo), Aturuxo - Federaçom de Associaçons LGBT da Galiza, Centro Social Atreu  Maribolheras Precarias, Nomepisesofreghao (Corunha), Panteras Rosas y TransGaliza; [Portugal:] Panteras Rosas; [Madril:] Acera del Frente, Grupo de Respuesta Antipatriarcal, Liberación y RQTR.

> Komunikatuak: Bizkaiko 28 Koordinakundea > 30 URTE GEROAGO, KALEA GEUREGANATZEN

• 30 URTE GEROAGO, KALEA GEUREGANATZEN
• EHGAM-DOK, 2008-06-28 # Ekainak 28 Koordinakundea: Aldarte, Bizigay, Euskal Hartzak, EHGAM, Hegoak, Mass Medeak, eta Queer Ekintza

1895ean Oscar Wilde, Lord Alfred Douglas-ekin izan zuen harreman homosexualagatik epaitua kondenatua eta deuseztatua izan zenean, geure duintasuna defendatzeko bandera goratu egin zen.

1917an, Carmen de Burgos kazetari eta idazleak, bere garaian ere ikusten zuen aniztasun sexuala islatzen zuen bere eleberrietan, bereziki lesbianak aipatuz, beraiek izan bait ziren arau sexual guztiak hautsi zituztenak. Eta garai berean, bere pertsonaia batek Askatasunaren banderan bere maitasunik handiena brodatzen zuenean, Federico Garcia Lorcak gaur bezalako egun batean inspiratu nahi gintuela zirudien.

Holokausto naziaren garaian, beraien sexualitateagatik erahilak izan ziren milaka emakume eta gizonen omenez, triangelu arrosa zein beltzen banderak goratu ziren.

1969an, marikak, trabeloak, transexualak, txaperoak, putak eta bollerak, Stonewall Inn-etik irten eta harrotasunez kaleak eskuratzera atera ziren. Gure askatasun sexualaren alde borrokatu zuten eta Ortzadarraren bandera oinordetzan utzi ziguten.

Lambda hizkia, ortzadarra, gameto bikoitza, aizkora bikoitza edota hiruki arrosa eta beltzak, guzti horiek dira gure banderak.

1977an mugimendu gay eta lesbikoak, gure eskubideak defendatzeko lehen manifestaldia deitu zuen Bilboko kaleetan zehar eta era zakarrean disolbatua izan zen. Zalantzarik gabe, Historia, Askatasuna lortzeko gogoaren ahalegina da.

Ehun, berrogeita hamar, hogeita hamar urte geroago, oraindik ere beraien borrokak geureak dira; geure espazio publikoak, askatasun eta errespetuzko espazio ereduak izatea nahi dugun guztionak. Askatasun eta errespetuzko espazio hauetan, gizartearen bizitza-aniztasuna agerian egongo da eta inork ez dizkigu geure nahiak eta desioak oztopatuko, are gutxiago estatuak bere legeekin. Ez diezagutela esan non, nola, noiz eta norekin egon behar dugun.

Ehun, berrogeita hamar, hogeita hamar urte geroago, oraindik ere generoak, etniak, gaitasun funtzionalek, gaixotasunak eta ondasunak ezberdintasunak eragiten dituzte gure garapen sexualean. Ez gaitezen engaina, oraindik ere emakume, transexual, etorkin, beltz, atso, txiro, hies, eta ezindu berbak, homosexual hitzari eransteak, isiltasun, diskriminazio eta estigmatizazio gehigarria dakar. Eta Askatasuna lortzeak, azken baldintza hauek kontuan izanik, esfortzu handiagoa suposatzen du.

Gaur, berriro ere, askatasun espazio ezberdinak aldarrikatu beharra dugu, eta arrazoi ugari:

Gure sexualitate anitzak, askatasun espazio gisa aldarrikatzen ditugu. Belaunaldien arteko harremanak gero eta zigortuago daude, bai poliziaren bai gizartearen aldetik. Poliziaren eraso eta atxiloketekin batera, komunikabideetatik ia egunero heltzen zaizkigu gure sexualitatea gehiegikeriarekin, hilketekin edota sexu delituekin lotzen duten albisteak.

Ia 20 urte pasa dira Osasunaren Munduko Erakundeak homosexualitatea gaixotasun sikiatrikoen sailkapenetik atera zuenetik eta oraindik ere larritasunez ikusten dugu homosexualitatea eta lesbianismoa azaltzeko zientzilariek ematen dituzten arrazoi bilogizistak. Joan den astean, suediar zientzilari batzuen ikerketaren berri ezagutu genuen. Bertan lesbianen eta gay-en garuna nolakoa den zehazten ahalegintzen ziren. Zein ekarpen dakarkigu honek, gure sexualitatea bizitzerakoan ?

Geure gorputza askatasun espazio gisa aldarrikatzen dugu. Transexualitatea ez da gaixotasun mentala, bere garaian homosexualitatea eta lesbianismoa izan ez ziren bezala, eta gaixotasun mentalen sailkapenetik (DSM eta CIE) kentzea exijitzen dugu. Garena eta ez garenaren erabakia ez dagokio ez medikuntzari ez psikologiari ezta politikariei ere, pertsona protagonistei baizik. Eta hauek jasan behar izaten dituzte, existitu behar ez luketen diagnostikoen bidegabekeriak.

Gaur, geure eskubideon defentsan atzerapausorik eman gabe, kalea, gure gorputzak eta gure desioak erabil ditzagun.

Hitz hauek geureak egiten ditugu: Ongi etorria kaos-a, askatasunaren zantzua bait da.

> Komunikatuak: EHGAM / MEDEAK > Ekainaren 28aren manifestua: HETEROSEXISMOAREN AURKA INTSUMISIOA

• “HETEROSEXISMOAREN AURKA INTSUMISIOA”
• Ekainaren 28aren manifestua
• EHGAM-DOK, 2008-06-23 # EHGAM / MEDEAK

Gaur, Ekainaren 28a, berriro bildu gara, erreibindikazio eta borroka, eta harrotasun eta jaia den egun honetan

Gaur, ibilitako bidea eta eskuratutako lorpenak ospatu nahi ditugu, baina guzti hori ez zen lortuko, orain dela 30 urte Euskal Herrian, garai hartako gizartearen aurka aurrera-pauso bat eman eta matxinatu ez bagina, beldurrean eta katolizismo kontserbatzaileenean hezitutako gizartearen aurka, eta ikustezintasunera eta estigmara kondenatzen gintuena; eta ez baginen antolatzen hasi, alternatibak zabalduz eta kaleak hartuz, gure kausaren ikurrez eta koloreez margotuz.

Horregatik, aukera hau aprobetxatu nahi dugu garai haietako aitzindari batzuei, Lesbiana Feministen Kolektiboko militanteei, besarkadarik beroena emateko. Hemen gaude gaur beraiek gure aitzindari izan zirelako. Gure errekonozimendua erakutsi nahi diegu, borroka hau oso garai zailetan hasteagatik eta egindako guztiarengatik, eta guztiok elkarrekin borroka honetan jarraitzen dugulako.

Baina aurrerapen guzti horiek egonda ere, gizarte heteropatriarkal batetan bizi gara, sexu arautik irtetzen diren pertsona guztiak kondenatzen dituen gizartean.

Gu guztiok, gure gorputzean egiten den sexuen “ustezko naturalizatzearen” inskripzio bortitza salatzen jarraitzen dugu. Genero araua ere salatzen dugu, betiko dikotomian murgildu arazten gaituena, emakume-gizona, femenino-maskulinoa, eta heterosexual-homosexuala dikotomian.

Eta arau heteropatriarkala salatzen dugu, ezkontza monogamoaren eta familia nuklearraren barneko heterosexismoaren funtsean oinarritzen den araua.

Baina arauak eta beren biolentzia gaindituz, gure gorputzak eusten diete, borrokatzen dute, lubrifikatzen dira, ahalduntzen dira, heterosexismoa desobeditzen dute eta bere aurka jaikitzen dira, bere muga eta harresi integristak gainditzen dituzte.

Gure gorputzek sexu eta genero heteropatriarkalak desegiten dituzte, gorputz berri, autonomoak eraikitzeko!

Topa egin dezagun, ez diktadurek, ez isiltasun antidemokratikoek, ez sasimoral katolikoek, ezta gure askatasunaren merkataritzak ere, arrosa-kolorekoa bada ere, mendera ez gaitzaten.

> Komunikatuak: Gehitu > 2008KO EKAINAREN 28KO MANIFESTUA: LESBIANA IKUSGAIAK ETA ASKOTARIKOAK

• 2008ko ekainaren 28ko manifestua: lesbiana ikusgaiak eta askotarikoak
• Gehitu, 2008-06-13

Ekainak 28k esanahi berezia dauka: lesbianak ikusgai bilakatuko gara. Hemen gaude munduari erakusteko gai garela garena eta sentitzen duguna askatasunez eta zintzotasunez bizitzeko eta adierazteko; hemen gaude nahi duguna izateko asmoa aldarrikatzeko: aske izan nahi dugu, ikusgai, eskubide osoko emakume lesbianak. Are gehiago: hemen gaude erakusteko ikusgai bilakatzeko ahaleginak pena merezi duela, ez bakarrik gure artean, baita besteen aurrean ere.

Ilunpetan ezin da aske izan eta horregatik, gaur, armairu guztietako ateak betirako ixtea eskatzen dugu. Ikusgai bilakatzeko erabakia hartu behar dugu; erabateko lesbianak izateko, ezerk atzera botako ez gaituelarik. Ikusezintasuna eta tratu txarrak edo bidegabekeria sinonimoak dira. Ikusezintasunak ez digu uzten bizitza bete bat egiten...ikusgai egiteko ordua da, baina ez egun baterako soilik.

Gaur gure eguna da eta horregatik erakundeei eskatzen diegu lesbianen ikusgaitasunaren aldeko konpromiso publikoa eta irmoa hartu dezaten. Erakundeek beharrezkoak diren neurri guztiak hartu behar dituzte lesbiana guztiak lanean, hezkuntzan edota gizartean behar bezala aritu gaitezen. Dauden legeak irmoki aplikatu behar dira gure aukera sexuala dela-eta laneko edota bestelako alorretan bazterkeriarik jasateko aukera guztiak saihesteko.

Gaur, lesbianen ikusgaitasuna aldarrikatzen dugun egunean, mezu bat bidali nahi diegu ezagunak edo publikoak diren lesbiana guztiei; beren lesbianismoa ezkutatu beharreko zerbait dela uste duten komunikabide, politika, enpresa edota arte munduko emakume guztiei. Horiek guztiak gurekin bat egitera eta ikusgaitasunaren gurdia bultzatzera gonbidatzen ditugu. Ausartak eta solidarioak izatera gonbidatzen ditugu. Aurpegia ematen duen emakume lesbiana bat onartzen duen gizarte heldu bat garela erakustera gonbidatzen ditugu, gizarteak gayak geroz eta gehiago onartzen dituen bezalaxe.

Asko gara eta oso anitzak, baina guztiok dauzkagu eskubide berdinak. Mundu guztia bezalaxe maitatu, sufritu eta disfrutatzen dugu, eta mundu guztia bezalaxe aurpegia eta garena erakutsiz bizi nahi dugu.